18 mei 2012
Van het eiland af

Home Vorige dag Volgende dag

Maanden voor deze vakantie heb ik via internet contact gelegd met Steve Chaikin, manager van Molokai Sea Foods, en eigenaar van de Piper Archer N288HP. Ik heb hem gevraagd of we een vluchtje konden maken en dat kon.

Gisteravond hebben we de details doorgesproken en daar ging iets helemaal mis. De kist is zo comfortabel uitgerust met airconditioning, auto-pilot, extra geluiddemping in- en extern, en dergelijke dat het netto laadvermogen zo gering is dat we niet legaal met 4 personen van rond de 200 LBS konden vliegen. Er was ook geen mogelijkheid te spelen met de hoeveelheid brandstof omdat op Molokai geen brandstof te koop is voor dit vliegtuig. (100LL) Mieke heeft zich opgeofferd en bleef dus in het hotel achter.

Het plannetje was om een vlucht te maken vanaf Molokai over het schiereiland Kaluapapa, dan naar Maui, Kaloolawe en Lanai weer terug naar Molokai.

Steve vond dit ook wel een leuke vlucht, maar stelde voor een tussenlaning te maken op de luchthaven van Maui om iets af te geven en te lunchen. Omdat Mieke niet mee was heb ik gevraagd de lunch te skippen.

Om 12:30 hingen we. Drie mannen in een kist met één hula meisje op het dashboard.
De noordkust van Molokai is erg steil.
Dat was één van de redenen waarom Kaluapapa gekozen was als lepra kolonie halverwege de 19e eeuw. Kaluapapa wordt omsloten door de zee en door de schier onmogelijk te beklimmen rotswand.
De kolonie bestaat nog steeds, maar er zijn geen lepra patienten meer. De enige normale manier om hier te komen is met een vliegtuig, hoewel je voor veel geld er ook op een ezel kunt komen.
Iets verderop komen we bij bekend terrein. Halawa Bay.
Veel is er niet veranderd, maar het was wel een mooi uitzicht.
De oversteek naar Maui was maar een paar minuutjes boven water. Steve had ons vooraf reddingsvesten laten omgespen, maar die hadden we gelukkig niet nodig.
Kahulu op Maui is veel drukker dan welk stuk van Molokai dan ook.

Steve moest een doos met vis en garnalen afleveren bij het ziekenhuis van Maui. Op het vliegveld hebben we een auto gehuurd om naar het ziekenhuis te rijden en op de terugweg wat boodschapjes bij de bakker, de kantoorboekhandel en de hardware store. Zaken die niet op Molokai te koop waren.

Het huren van een auto en het daarna weer inleveren kostte enige tijd. De General Aviation platform is totaal aan de andere kant van het veld.
Ook het vertrek vanaf PHOG ging allemaal niet zo vlot omdat we op de grote jongens moesten wachten.
Uiteindelijk vlogen we weer iets na 15:00 uur. Via Molokini en Kaloolawe en Lanai weer terug naar Molokai.
Op Kaloolawe en Lanai is nog minder te doen dan op Molokai.
Terug bij Molokai waren de fish traps duidelijk te zien.
Rond een uur of vier vlogen wo over ons hotel
Een paar seconden later boven "The Big City of Molokai" Kaunakakai (2.700 inw). Niet knipperen, anders mis je het.
Een deel van Molokai wordt nu gebruikt door Monsanto voor het produceren van (genetisch gemodificeerde) zaden.

We zijn vijf uur van huis geweest, waarvan ruim anderhalf uur zuivere vliegtijd.

  Home Vorige dag Volgende dag