16 mei 2013
Historical Dockyard Portsmouth

 Home Vorige dag Volgende dag

Vandaag eens niet met de auto. We blijven in Portsmouth en parkeren is hier duur.

Het weer is vandaag perfect. Niet warm, maar zonnig!
Dus met de bus, een kort stukje naar de Historical Dockyard bij de Naval Base.
Oud en nieuw bij elkaar. De toren had oorspronkelijk de naam "Millenium Toren", maar omdat hij ruim 4 jaar te laat is opgeleverd tegen veel te hoge kosten heet hij nu Spinnaker Tower. Op de voorgrond de boegspriet van de HM Warrior.
De Warrior was het schip dat alle andere schepen in 1860 overbodig maakte. Groot, snel, zwaar en gevaarlijk.
Als oorloggschip was het zwaar bewapend, maar heeft nooit een schot te lossen. Tussen de kanonnen de eettafels van de bemanning.
De onderofficieren aten iets comfortabeler.
De officieren en kapitein ontbrak het aan niets.
Naast kanonnen waren er ook geweren ruim voor handen.
En pistolen zo voor het grijpen.
De Warrior was een hybride zoals we dat nu zouden noemen. Het had een 3 cilinder stoommachine aan boord.
Hij kon zowel op stoom, als op wind, als ook op beide varen en was daardoor heel snel en goed inzetbaar
Er zijn 47 mile touwen gebruikt om te kunnen zeilen.
Als het schip op wind voer, werden de schoorstenen ingeschoven om geen verstoring van de wind te krijgen. De schoef werd uit het water gehaald om geen weerstand te hebben. Het duurde 5 uur voor een paar honderd man om dat te doen.
De betekenis van de vlaggetjes mag Mark ons uitleggen, nu ziet het er fleurig uit.
Na het bezoek van de Warrior hebben we de haven van Portmouth gevaren. Dit is de één na drukste haven van de UK. Alleen Dover is drukker. Hier de ferry naar Caen.
Maar de voornaamste bezoekers zijn de marine schepen. Ons werd verteld dat deze schepen zo geavanceerd zouden zijn, dat zij in geval van nood de gehele luchtverkeersleiding in Europa zouden kunnen overnemen.
We varen dicht langs de schepen.
De Ark Royal, het vliegdekschip wat in de Falkland oorlog een belangrijke rol speelde, lag hier te wachten op verslepung naar Turkije voor de sloop.
Vanaf het water was ook de HMS Victory te zien. 250 jaar oud, maar ze heeft nog steeds formeel een kapitein en bemanning en is in dienst van de marine. Ze mag daarom de witte vlag voeren van een aktief marineschip.
We hebben haar bezocht.
Ook hier veel kanonnen
Maar ook luxe. Onderdeks was het nog krapper dan in de Warrior voor de bemanning. Lijkt ons geen pretje om twee jaar daar te moeten vertoeven.
De Victory was flagship tijdens de Battle of Trafalgar. Vice Admiraal Lord Nelson is daarbij omgekomen. Hij wilde geen zeemansgraf, maar in Engeland. Om het lichaam goed te houden werd hij "ingemaakt" in een vat met wiskey en rum. Eenmaal aan land hebben de bemanningsleden de drank maar opgedronken als eerbetoon en het was zonde om weg te gooien.
De boegbeelden op de schepen hadden vaak een speciale betekenis.
We hadden nog andere musea willen bezoeken, maar de tijd was op, de voetjes versleten en de maag leeg. We hebben, net als gisteren, gegeten bij een pub op de hoek. Een grote pub weliswaar, en meer een restaurant dan een pub. Goed eten en £ 14,50 voor 2 personen inclusief een pint of lager en een soda.
  Home Vorige dag Volgende dag